printlogo.png
سید حسن مهدوی فر عضو هیات انتخاب فیلم نامه
عدم تحقیق و پژوهش، ضعف اصلی فیلمنامه ها


دومین جلسه از سلسله گفت و گوهای صمیمانه بیست و نهمین جشنواره بین المللی فیلم های نوجوانان همدان شب گذشته (یكشنبه 5 مهرماه) با حضور علیرضا شجاع نوری، حمید جبلی، وحید نیكخواه آزاد، مهرداد غفارزاده، محسن كوهكن، سید رضا صافی، اكبر روح، مجتبی اقدامی و سید حسن مهدوی فر در سالن سینما كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان همدان برگزار شد.
به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی بیست و نهمین جشنواره بین المللی فیلم های نوجوانان، بخش اول این نشست به نقد و بررسی و معرفی كوتاهی از سه فیلم به نمایش در آمده در روز دوم جشنواره اختصاص داشت كه طی آن فیلم های «پینوكیو، عامو سردار و رئیسعلی»، «دریا و ماهی پرنده» و «دید زیبا» بررسی شدند.
در ابتدای این نشست مجتبی كوهكن كارگردان فیلم سینمایی «زیبا» با اشاره به هزینه 25 میلیونی ساخت این فیلم گفت: برای ساخت اولین اثر سینمایی ام تا حد توانم انرژی گذاشتم و برای ایده آن به دنبال نوستالژی های خودم رفتم.
وی ادامه داد: پیش از آنكه یك كارگردان باشم، تجربه تصویربرداری و تدوینگری را پشت سر گذاشته بودم.
در ادامه نیكخواه آزاد فیلم «پینوكیو، عامو سردار و رئیسعلی» را اثری جذاب دانست و بیان كرد: با دیدن این فیلم خستگی ام در رفت و نكته جذاب برایم این بود كه فیلم «پینوكیو، عامو سردار و رئیسعلی» به شدت به استانداردهای یك فیلم نوجوان نزدیك شده است.
سید رضا صافی كارگردان فیلم «پینوكیو، عامو سردار و رئیسعلی» نیز تصریح كرد: ساخت فیلمی درباره رئیسعلی دلواری یك بیگ پروداكشن بود كه نیاز به حمایت زیادی داشت. همین امر سبب شد تا ماجرای رئیسعلی را امروزی و با نگاهی نو آن را بازنویسی كنم.
صافی ادامه داد: این فیلمنامه را حوزه هنری دو سال پیش تصویب كرد و در نهایت آن را با سرمایه شخصی طی 42 جلسه فیلمبرداری ساختیم.
سبحان تنگسیری بازیگر فیلم هم گفت: تا قبل از بازی در این فیلم تجربه موتورسواری را نداشتم. در دورخوانی به من گفته شد كه باید موتورسواری كنم و من شبانه روز در دلوار تمرین موتور سواری می كردم.
ادامه جلسه نقد و بررسی فیلم «دریا و ماهی پرنده» به كارگردانی مهرداد غفارزاده اختصاص داشت كه نیكخواه آزاد در ابتدای این مبحث تامید كرد: من معتقدم غفارزاده با ساخت این فیلم به فضای مطلوب فیلمسازی بازگشته است.
غفارزاده نیز گفت: ساخت چنین فیلمی همواره دغدغه ذهنی من بوده است. از اوایل دهه 70 كه در روزنامه همشهری مشغول كار بودم، گزارشی درباره كانون اصلاح و تربیت تهیه كردم و به دنبال آن با آثار هنری مختلفی از نوجوانان بزهكار آشنا شدم. آن زمان تصمیم گرفتم فیلمی را بر اساس دیواری كه یك نوجوان نقاشی از دریا بر روی آن كشیده بود، بسازم، اما به دلایل مختلفی ساخت آن تا چند سال قبل میسر نشد.
وی افزود: هدفم این بود كه «دریا و ماهی پرنده» در جشنواره كن و برلین حضور پیدا كند اما به دلیل تطابق نداشتن با سیاست های آن جشنواره ها موفق به ارسال این اثر نشدیم. در نهایت در جشنواره بین المللی فیلم های مسكو در بخش اصلی پذیرفته شد و منتقدان واكنش های خوبی نسبت به آن نشان دادند و توانست دیپلم افتخار منتقدان را از آن جشنواره كسب كند.
امیر پور كیان تهیه كننده «دریا و ماهی پرنده» هم در ادامه به ساخت دكور و لوكیشن خاص فیلم اشاره و بیان كرد: فضایی كه كارگردان برای این فیلم می خواست باید فراهم می شد پس مجبور به ایجاد آن شدیم و لوكیشن ساخته شد. اسكلت مدرسه را در فضای 15 هزار متری وطن در ماه ساختیم كه متاسفانه با برف سنگین در سال پیش هم همزمان و كارمان سخت تر شد.
وی ادامه داد: پیش از ساخت این فیلم تصور می كردم كه زبان مهم ترین راه ارتباطی با دنیاست اما امروز می دانم كه احساس مهم‌تر است.
غفارزاده با اشاره به انتخاب علی اكبر صحرایی بازیگر نوجوان ناشنوا برای این فیلم گفت: از میان حدود 40 نفر از نوجوانانی كه از آموزشگاه‌های ناشنوایان انتخاب كرده بودیم. در نهایت علی اكبر بهترین گزینه ما بود و من از این انتخاب بسیار راضی هستم. رئیس داوران جشنواره مسكو هم به من گفت كه بازی او در این فیلم فوق العاده و از نظرش او یك نابغه است.
پوركیان در بخش دیگری از صحبت‌هایش افزود: متاسفانه با اتهام سیاه نمایی كه به فیلم زده شد، برخی از دوستان تصور می كنند با نمایش «دریا و ماهی پرنده» قرار است پایه های سیستم بلرزد. من معتقدم بازگشت جسارت به مسئولان لازم است، ما نیز باید حرف هایمان را در فیلم ها بزنیم.
اكبر روح نویسنده فیلمنامه «دریا و ماهی پرنده» نیز طی صحبت هایی كوتاه بیان كرد: این كارگردان است كه به فیلمنامه روح و حالی كه می توانست برای فیلمنامه به وجود آورد را ایجاد كرد.
غفارزاده در پایان صحبت‌هایش از نمایش فیلمش در تنها 3 سانس از جشنواره فیلم های نوجوانان همدان انتقاد كرد و این امر را مسبب رقابت ناعادلانه برای فیلم های بخش مسابقه جشنواره داشت.
شجاع نوری هم به دنبال اعتراض او پاسخ داد: امكان نمایش فیلم ها با سانس های بیشتر با توجه به امكانات موجود شدنی نبودو متاسفانه سینما قدس كه از قبل قرارداد نمایش فیلم های جشنواره را بسته بودیم. لحظه آخر قرارداد را منتفی دانست و به نمایش فیلم «محمد رسول الله (ص)» ادامه داد.
وی ادامه داد: اما مطمئن باشید كسانی كه باید درباره فیلم نظر بدهند و داوری كنند ایزوله شده بودند تا چنین شرایطی بر نحوه انتخابشان تاثیری نگذارد. به دلیل نابرابری سانس ها آرای مردمی را نیز حذف كردیم.
حمید جبلی عضو هیات داوران این دوره از جشنواره بین المللی فیلم های نوجوانان در تكمیل صحبت های دبیر جشنواره گفت: به عنوان داور به هیچ وجه از شرایط اكران با خبر نیستم و ما فیلم ها را مدتی پیش در تهران دیده بودیم و با اطمینان می گویم كه این شرایط هیچ تاثیری بر قضاوت ما نداشته است.
وی ادامه داد: اتفاقا ما به عنوان تهیه كننده همیشه اصرارمان بر این است كه فیلم هایمان در سانس های كمتری به نمایش در بیاید چرا كه تعداد سانس های زیاد سبب می شود تماشاگر از دست برود.
بخش دوم این نشست به مبحث فیلمنامه نویسی حوزه كودك و نوجوان اختصاص داشت كه مجتبی اقدامی دبیر ششمین دوره فیلمنامه نویسی جشنواره بین المللی فیلم های كودك و نوجوان درباره نحوه و تعداد پذیرش آثار در این بخش توضیح داد: از مجموع 153 فیلمنامه ای كه به دبیرخانه جشنواره رسید، هیات انتخاب در 6 جلسه 16 فیلمنامه را برای هیات داوری گزینش كرد.
وی ادامه داد: نظر هیات داوران نیز بر این بود كه پروانه زرین به فیلمنامه ای تعلق نگیرد چرا كه هیچ فیلمنامه ای دارای شرایط لازم نبود.
اقدامی با تاكید بر شكل گیری این بخش بر مبنای رویكردی بین المللی افزود: در بخش مسابقه فیلمنامه نویسی هنوز تفكیك كودك و نوجوان صورت نگرفته و شامل هر دوره سنی می شود، دبیرخانه مسابقه فیلمنامه نویسی در طول سال دایر است و افراد می توانند فیلمنامه های خود را ارائه دهند.
وی افزود: امید ما بر این است كه در آینده تا سقف یك میلیون دلار از این فیلم ها در ساخت حمایت شود. البته رویكرد جدید سازمان سینمایی این است كه چنین اتفاقی باید در بخش خصوصی بیفتد.
شجاع نوری در تكمیل صحبت های اقدامی بیان كرد: بنیاد سینمایی فارابی اگر لازم باشد حمایت 100 درصد از چنین آثاری را در اولویت كاری خود قرار می دهد.
سید حسن مهدوی فر عضو هیات انتخاب فیلمنامه های این دوره از جشنواره با اشاره به داوری خود در دوره های گذشته درباره مشكلات فیلمنامه نویسی در ایران خاطرنشان كرد: درست است كه فیلمنامه نویسان مشكلات مختلفی از جمله ممیزی، عدم امنیت شغلی، نداشتن بیمه بیكاری و... دارند اما با نگاهی كلان می توان گفت كه مشكل اصلی به خود فیلمنامه نویسان باز می گردد. حتی اگر ممیزی هم در كار نباشد، فیلمنامه نویس شاهكار خلق نمی كند.
وی ادامه داد: ضعف اصلی اكثر فیلمنامه هایی كه در این دوره از جشنواره بررسی كردیم، عدم تحقیق و پژوهش بود كه همین كمبود به شخصیت ها، داستان و پرداخت فیلمنامه آسیب وارد كرده بود.
مهدوی فر ادامه داد: از طرفی دیگر در حوزه مخاطب شناسی به شدت ضعیف هستیم. نشناختن مخاطب كودك و نوجوان مشكل اساسی است كه در طرح ها و فیلمنامه ها شاهد آن هستیم.
وی همچنین از نبود قصه گویی و پرداخت نادرست به فیلمنامه به عنوان دیگر مشكلات حوزه فیلمنامه نویسی در ایران نام برد و افزود: غرب بزرگ ترین پشتوانه داستان گویی را دارد و با ادبیات داستانی غنی اش توانست تضمینی برای سینما و فیلمنامه هایش باشد. اما ما به دلیل نوپا بودن و سابقه اندك در حوزه ادبیات داستانی متاسفانه فیلمنامه های خوبی هم نداشته ایم.
در ادامه اقدامی به بومی نشدن فیلمنامه ها اشاره كرد و نیكخواه آزاد نیز معطوف نبودن فیلمنامه نویس به تولید و اكران را از مشكلات اساسی این حوزه دانست.
وی در پایان افزود: نویسنده ابتدا باید مخاطب را بشناسد و طرح فیلمنامه‌ای بنویسد كه مخاطب و تهیه كننده خود را جذب كند. سپس شروع به فیلمنامه نویسی كند. متاسفانه از اقتضائات بازار به دوریم حتی آثار هنری هم بازار مخصوص خود را دارند. نمی شود نسبت به این نیاز بی توجه ماند.
گفتنی است در این نشست علیرضا رضاداد، مجید قاری زاده، امیرشهاب رضویان، علی قوی تن و... نیز حضور داشتند.
کد خبر: 326    |    تاریخ و زمان انتشار: دوشنبه 06 مهر 1394 ساعت 11:49