گزارش از دوبله همزمان فیلم سینمایی اوشین در جشنواره کودک
وقی بچه‌ها در جشنواره کودک به میز دوبله نزدیک شدند | چاپ |
کودکان و نوجوانان اصفهانی در بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان نشان دادند تا چه حد به دیدن فیلم با دوبله همزمان علاقه دارند.
به گزارش ستاد خبری بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، یکی از رسم‌های خوشایندی که از ابتدای جشنواره کودک بدعت گذاشته شد، دوبله همزمان فیلم‌های خارجی شرکت کننده در جشنواره است، این موضوع باعث می‌شود مخاطب که عمده آنها هم کودکان هستند، ضمن لذت بردن از یک فیلم با هنر دوبله آن هم از نوع همزمان آن، آشنا شوند. مدام در ذهنم این سوال را مطرح می‌کردم که انجام دوبله در یک استودیو هم استرس و دشوارهای خاص خودش را دارد چرا که گوینده باید تمام حواسش را به کار گیرد تا در دوبله کار اشتباهی رخ ندهد. حال در چنین شرایطی چطور یک گوینده در شلوغی سالن و هیاهوی مخاطب تمرکزش را برای گفتن دیالوگ‌ها، آن هم با آن حجم بسیار کاراکترها، حفظ می‌کند. برای پاسخ دادن به همه این پرسش‌ها، در چهارمین روز جشنواره راهی تالار سوره در شهر اصفهان شدم تا از چگونگی این موضوع مطلع شوم. ساعت 18 قرار بود تا فیلم اوشین روی پرده به نمایش درآید. حدود ساعت 17 بود که به سینما رسیدم و راهی اتفاق فرمان شدم تا ببینم قبل از اجرای این کار دوستان فنی چه زحماتی را می‌کشند. از عواملی که در اتاق فرمان مشغول بررسی آخرین کارهای مربوط به پخش فیلم بودند، خواستم تا  با مسئول صدا برداری سالن آشنا شوم چرا که  کار دوبله و صدابرداری  مکمل یک دیگر هستند و هیچ یک از آن‌ها را نمی‌توان از دیگری جدا کرد.


رضا طاهری: دوبله و صدابرداری مکمل هم هستند
در ابتدا به سراغ رضا طاهری رفتم. او مسئول صدابرداری کل سالن‌های سینماها در ایام برگزاری جشنواره  است که در جشنواره اصفهان اقدام به پخش فیلم می‌کنند. وقتی از او خواستم تا در مورد جزییات این کار برای ما صحبت کند با تعجب گفت: بیش از 12 سال است که من هر سال در این جشنواره با این سمت حضور دارم و این اولین باری است که خبرنگاری از من می‌خواهد که در مورد مسائل فنی این کار صحبت کنم و این موضوع برای من جای تعجب دارد، چرا که بخش فنی همواره نقش پررنگی را در برگزاری کیفی فیلم‌های جشنواره دارد اما متاسفانه این مسئله نادیده گرفته می‌شود نکته‌ای که در مورد کار ما وجود دارد، این است که تیم پشتیبانی به سرپرستی مهندس احمدی یک ماه قبل از برگزاری جشنواره در اصفهان مستقر می‌شود و ما نیارهای که در مورد انجام کارمان داریم با آن‌ها در میان می‌گذاریم و دوستان هم لطف می‌کنند و کارها را با دقت خاصی انجام می‌د‌هند.
وی در مورد تفاوت صدابرداری کار دوبله استودیویی و همزمان گفت: این دو کار را به لحاظ بار استرسی و حتی چگونگی انجام آن نمی‌توان با یکدیگر مقایسه کرد. چرا که شما در فضای استودیویی هیچ نوع استرسی را تحمل نمی‌کنید و در کمال آرامش و با امکانات بسیار اثری را صدابرداری می‌کنید اما در  دوبله همزمان شما باید تمام تلاشتان را به کار ببندید تا اشتباهی رخ ندهد، چون اشتباه بی‌بازگشت است.
او اضافه کرد: خوشبختانه تیم صدابرداری که ما را در این کار همراهی می‌کنند، افراد تحصیلکرده و بسیار حرفه‌ای هستند و با کمترین امکانات، بهترین کار را ارائه می‌دهند. فراموش نکنید اگر صدای کاری خوب نباشد عملکرد گوینده هم دیده نمی‌شود. به همین خاطر، همواره کیفیت کار گویندگان ارتباط مستقیمی با هنر صدابردار دارد.
طاهری با اشاره به اینکه سخت‌ترین کار صدابردار در دوبله هم‌زمان لحاظ کردن افکت و صداهای اصلی فیلم و  تنظیم صدای گویندگان است، گفت: انجام این کار با سرعت بالا  بدون کوچکترین اشتباه کار دشواری است و خوشحالم که دوستان صدابردار تا به امروز توانسته‌اند از پس این مهم بر آیند. بعد از پایان گفت‌وگو با رضا طاهری راهی سالن سینما شدم تا جای برای خودم در کنار دوبلورها دست و پا کنم و از نزدیک شاهد رل گفتن آن‌ها باشم.

همه آن چه برای دوبله همزمان لازم است
در تاریکی سالن دنبال جایی برای نشستن بودم که صدایی زیبا و مهربان من را صدا کرد. خیلی زود متوجه شدم نرگس فولادوند گوینده مطرح که به جای کاراکترهایی مانند  پرین، سوباسا و... صحبت کرده، در بین سه دوبلور دیگر حضور دارد. وقتی  او را دیدم حسابی خیالم راحت شدم، چون حضور یک دوست هنرمند در آن شرایط غنیمت بزرگی محسوب می‌شد و می‌توانستی به واسطه او اطلاعات خوبی را دریافت کنی.
یک میز با سه میکروفن و دو چراغ مطالعه و چند صفحه کاغذ که رویش دیالوگ‌های دوبلورها با نقش‌های که قرار بود به جای آن صحبت کنند، همه آن چیزی بود که گویندگان برای انجام کارشان در این اثر به آن احتیاج داشتند.
در دوبله همزمان دو خانم و یک آقا به جای تمام کاراکترهای فیلم صحبت می‌کنند. دوبلور مرد به جای تمام کاراکترهای مرد و گویندگان خانم هم به جای تمام کاراکترهای زن و کودک  فیلم حرف می‌زنند. در این فیلم افشین زینوری، نرگس فولادوند و مهسا عرفانی به عنوان گوینده حضور داشتند.

نرگس فولادوند : میراث‌دار یک سنت نیکو در جشنواره کودک هستیم
قبل از شروع دوبله فیلم از نرگس فولادوند پرسیدم با این حجم تماشاگر استرس ندارید که کار خوب از آب در نیاید؟ او در پاسخ گفت: سال‌هاست که کار دوبله همزمان را در جشنواره انجام می‌دهم و انجام این کار، دیگر برایم استرس‌زا نیست. از طرفی من شیفته کار دوبله هستم و زمانی که  این کار را در کنار مخاطبان انجام می‌دهم و حضور آن‌ها را حس می‌کنم، بسیار خوشحال می‌شوم.
او ادامه داد: ما معمولا فیلم را یکی الی دو بار با تیم دوبله می‌بینیم و تمرین می‌کنیم و بعد کار شروع می‌شود. برای من جای بسی خوشحالی دارد که این سنت نیکو از دیرباز تا به امروز، در جشنواره باقی مانده و ما شاهد گسترش این کار هستیم و به نوعی نسل ما، میراث‌دار یک سنت نیکو است.
فولادوند اضافه کرد: جشنواره این امکان را به مخاطبان می‌دهد تا با هنر دوبله به شکل ملموس‌تری آشنا شوند و نگاهشان به مقوله هنر به گونه‌ای تخصصی‌تر شود.


افشین زینوری: جذابیت دوبله همزمان باعث ماندگاری آن شد
در ادامه از افشین زینوری که با آرامش خاصی مشغول مرتب کردن کاغذهای مربوط به دیالوگ‌هایش است، پرسیدم به نظرتان دوبله همزمان برای مخاطبان به ویژه کودکان جذاب است، که او در پاسخ گفت: اگر جذاب نبود انجام این کار بیست و هفت سال طول نمی‌کشید و  عمر آن به همان سال‌های ابتدایی ختم می‌شد، اما مردم علاقه خاصی به این کار دارند و برایشان بسیار جذاب است که یک فیلم  توسط سه نفر و با این سطح کیفی برگزار می‌شود.
او اضافه کرد: خوشبختانه در انجام این کار از گویندگان توانایی بهره گرفته می‌شود و به همین خاطر، ما شاهد ارائه کار در سطح بالایی هستم و خوشبختانه استرس در کار ما جایگاه چندانی ندارد.

مهسا عرفانی: دوبله همزمان سطح کیفی جشنواره را بالا می‌برد
مهسا عرفانی دختر حسین عرفانی و شهلا ناظریان که گوینده نقش کودکی اوشین در این فیلم است، دوبله همزمان را در جشنواره کودک یک حرکت رو به جلو دانست و خاطرنشان کرد: به نظرم دوبله همزمان باعث بالا رفتن سطح کیفی جشنواره می‌شود و این حاکی از نگاه هنری و تخصصی مسئولان برگزاری نسبت به هنر دوبله است.
وی ادامه داد:  دوبله همزمان استرس‌های خاص خودش را دارد  چرا که در آن نمی‌توان کوچکترین اشتباهی را مرتکب شد، اما با این وجود هم‌نفس شدن با مخاطبان بسیار جذاب است و گوینده انرژی زیادی را از آن‌ها دریافت می‌کند.
او با ابراز خوشحالی از اینکه رل کودکی اوشین را می‌گوید، گفت: این کاراکتر برای همه ما نوستالژیک است و برای من بسیار جذاب است که به جای او در این سریال حر ف می‌زنم.
بعد از گفت‌وگوی کوتاهی که با  گویندگان داشتم فیلم اوشین آماده پخش شد. این اثر فیلم سینمایی اوشین (Oshin) ساخته شین توگاشی و محصول سال 2013 ژاپن که روایتی دوباره سازی شده از کودکی و نوجوانی اوشین است،   فیلمنامه این فیلم 105 دقیقه‌ای را کوتا یامادا بر اساس قصه ارژینال سوگاکو یاشیدا نوشته و در آن کودکی اوشین بر اساس شخصیت مشهور این سریال  که در ایران با نام «سال‌های دور از خانه» روی آنتن رفت دوباره سازی شده است.

هنر این سه نفر
افشین زینوری تیتراژ فیلم را خواند و استرس در من هم با شروع شدن این فیلم بالا گرفت. دوست داشتم زودتر فیلم شروع شود تا ببینم گویندگان چطور می‌توانند دیالوگ‌های کار را بگویند. در این اثر، نرگس فولادوند علاوه بر رل‌گوی‌های اصلی مانند مادر و  مادربزرگ اوشین به جای زنی که  اوشین نزد او کار می‌کرد و سر خدمتکار هم صحبت می‌کرد. علاوه بر اینکه اکثر رل‌های کودکان را هم می‌گفت. مریم عرفانی هم به‌جای کودکی اوشین و  برخی از بچه های فیلم صحبت می‌کرد و صدای  پدر اوشین و سایر مردهای این فیلم را هم  زینوری گفت.
بسیار جالب بود که در کمتر از چند ثانیه گویندگان باید به جای یک پیرزن، یک زن جوان و یا کودک خردسال صحبت می‌کردند. این همه تمرکز کار دشواری بود و کمتر پیش می‌آمد که آنها فرصتی برای استراحتی هر چند کوتاه داشته باشند. اگر هم فرصتی پیش می‌آمد آنها با احتیاط متن‌های پیش‌رو را مرتب می‌کردند، مقداری چای می‌نوشیدند.

وقتی بچه‌ها به میز دوبله نزدیک می‌شدند
هر چقدر که فیلم جلوتر می‌رفت، بچه‌ها با کنجکاوی بیشتری خودشان را به میز دوبله می‌رساندند، هر چند که از نزدیک شدن بیش از اندازه آن‌ها به میز جلوگیری می‌شد اما ظاهرا این موضوع باعث نمی‌شد بچه‌ها جلوی حس کنجکاوی‌شان را بگیرند و نکته جالب اینجا بود که این موضوع چندان گویندگان را ناراحت نمی‌کرد و مانع از تمرکزشان نمی‌شد و هر چقدر که به پایان فیلم نزدیک‌تر می‌شدم، برای من جالب‌تر بود که آنها چطور در شلوغی سالن و در میان چیپس و پفک خوردن بچه‌ها و صدای خنده و پچ‌پچ‌های آنها در کمال تمرکز رل‌های‌شان را بدون کوچک‌ترین خطا می‌گفتند و حتی گاه برای من که در کم‌ترین فاصله ممکن با آن‌ها نشسته بودم، دشوار بود که تشخیص دهم که این سه نفر چطور از پس گفتن این همه رل بدون آن‌که مخاطب متوجه شود، بر می‌آمدند.  بعد از پایان فیلم اگر بچه ها سوالی از گویندگان داشتند آنها با روی خوش، پاسخگوی تمام سوالات آنها بودند.

جمعه 19 مهر 1392 ساعت 17:12 Hits: 4580